از علماى ما جمع كرده‌اند در تعريف غنا در ميان ترجيع و اطراب ، ظاهراً وجهش اين باشد كه ترجيع از اطراب منفك نشود غالباً . و باقى مطالب در فصول آتيه مذكور شود ، إن شاء الله تعالى . فصل سيوم : در بيان بعضى از آيات قرآنى كه دلالت مىكند بر حرمت غنا ، مطلقا ، خواه در قرآن و خواه در غير آن بدان اى طالبِ طريقِ عرفان كه آياتى كه در قرآن مجيد هست كه از آن استدلال بر حرمت غنا توان كرد بسيار است و در اين فصل اكتفا به ذكر چهار آيه مىشود . و اگر كسى ديگر آيات بر حرمت غنا خواهد ، به رساله‌اى كه در اين باب به عربى نوشته مىشود ، إن شاء الله ، رجوع كند . الآية الاولى قال الله تعالى في سورة النَجم : * ( « أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَتَضْحَكُونَ وَلا تَبْكُونَ وَأَنْتُمْ سامِدُونَ » ) * . « 1 » شيخ طَبْرِسى عليه الرحمه در تفسيرش مىفرمايد در تحت تفسير اين آيه كه : و قيل : يدخلُ فيه الغِناءُ . « 2 » يعنى : بعضى از مفسّرين گفته‌اند كه : داخل است در

--> « 1 » نجم ( 53 ) : 59 61 . « 2 » مجمع البيان ، ج 9 ، ص 184 : « و قيل هو الغِناءُ » .